انقدر سریال شهریار رو دوست دارم که فقط در لحظات خاص زندگیم نگاش میکنم

دقیقا همون لحظه هایی که مطمئنم الان وقت درستیه برای نگاه کردنش 

همیشه احسان بابت این کار میخنده (از اون خنده های خوب)

پ.ن:الان در طی یک سال فقط سیزده قسمتش رو دیدم که یک وقتی این لذت زود تموم نشه